پدرم بيمارست و به بستر خفته دست بيرحم زمان بدنش را سفته اوست بيحال و نزار ،بهر اوييم نديم كاش مى خواند مرا همچو ايام قديم زير لب زمزمه ها مى گويد ،شب و هر لحظه روز جگرم سخت از اين ميسوزد، از چنين ناله و اين حالت و سوزبس نحيف است تن بيمارش ، همچو پژمرده گلى پاك و تميزباز مى گردد همان شور و نشاط ، بر ...

بی کلاسی هم کلاسی داشت آن دور و زمانبی کلاسان  را نشستن پیش بعضی   عار بوددوستی  و مهر  نزد بی کلاسان جهانچون گلی  روییده بر یک  شاخه  پر خار بودبی کلاسان آن زمان  اندر  گریز از نام و ننگچونکه اول آدمیت  از لزوم  کار بود مردمان امروز دنبال کلاس و منصبنداز همان دم  آخر کاری چنین بس زار بودگشته سنگین ...

اوست بيحال و نزار ،بهر اوييم نديم كاش مى خواند مرا همچو ايام قديمزير لب زمزمه ها مى گويد ،شب و هر لحظه روز      جگرم سخت از اين ميسوزد، از چنين ناله و اين حالت و سوزبس نحيف است تن بيمارش ، همچو پژمرده گلى پاك و تميز باز مى گردد همان شور و نشاط ، بر چنين ساحت والا و عزيز ؟اى خداوند كريم ، اى سزاوار ث...

که مرا دور  ز کابوس کند سخن از جنگ و هلاک و وحشت سخن از غرق شدن  سخن از بمباران  سخن از بیماران  سخن از قحطی و از فقر و فساد  نابسامانیها ، تهدیدها ، ... وه  ، چه دوران غریبیست  ای خداوند بزرگ  دل بیتاب نخواهم به جهان جنگ نه ، دردسر قحطی نه فقط آرامش و امن و راحتنامه ام در پاکتمیفرستم به تو تا نیک ب...

دکتر سید آرش قاسم زاده دلنوشته های یک شاعر طبیب حقوقدانالمپیک 2016 آغاز دوباره همدلی در سطوح بین المللی

حرف بیهوده مزنسخن از زندگی امروزیستسخن تلخ و همه جنگ و جدلنابسامانی و دردهمه با هم  درگیرپشت سر گو ، بسیارغیبت و تهمت و خشمحرف بسیار رکیک ، پشت سر میگویندروبرو دایم از احوال طرف میجویندپاچه خواری شده رسمی محبوبپاچه خواران همه سلطان قلوب  

گریه از چشم کسان میریزدغم و این کشور و صد حرف غریبهمه لطف است ز دست ایزدبحث بیکاری و بیعاری نیستسخن از زحمت بیماری نیستسخن از مرگ  شعف در ما نیستسخن از این همه بیزاری نیستعده ای میخندندچشم خود را به غم و  درد جهان می بندندخوش به حال همه شانخوش به  حال همه شان 

یک گروه بیچارهعده ای ممنوعهز  صدا  یا تصویرعده ای چون " باشو"در خیابان ، درگیرعده ای غرق در این زندگی امروزیعده ای در طلب لقمه نان و روزیفکرها راحت نیستجمله درگیر و خمودظاهرا میخندندفارغ از بود  و نبودلیک در  دل پر غمخنده  و شادی ، کمباندها کشته هنربر اصالت ها  ، سمدیده ام منتظر لحظه نابکه بیاید منج...

دکتر سید آرش قاسم زاده دلنوشته های یک شاعر طبیب حقوقداننذر و زهر آمیخته

بی کلاسی'>کلاسی هم کلاسی داشت آن دور  و  زمانبی کلاسان  را نشستن پیش بعضی   عار بوددوستی  و مهر  نزد بی کلاسان جهانچون گلی  روییده بر یک  شاخه  پر خار بودبی کلاسان آن زمان  اندر  گریز از نام و ننگچونکه اول آدمیت  از لزوم  کار بودمردمان امروز دنبال کلاس و منصبنداز همان دم  آخر کاری چنین بس زار بودگشت...

اوست بيحال و نزار ،بهر اوييم نديم             كاش مى خواند مرا  همچو ايام قديمزير لب زمزمه ها مى گويد ،شب و هر لحظه روز      جگرم سخت از اين ميسوزد، از چنين ناله و اين حالت و سوزبس نحيف است تن بيمارش ، همچو پژمرده گلى پاك و تميزباز مى گردد همان شور و نشاط ، بر چنين ساحت والا و عزيز ؟اى خداوند كريم ،...

دکتر سید آرش قاسم زاده دلنوشته های یک شاعر طبیب حقوقدانچه آرامش تحییر برانگیزیو غوغای این نزدیکی ها را

دکتر سید آرش قاسم زاده دلنوشته های یک شاعر طبیب حقوقدانرفتن آسان بود ...رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

پدرم بيمارست و به بستر خفته دست بيرحم زمان بدنش را سفته اوست بيحال و نزار ،بهر اوييم نديم كاش مى خواند مرا همچو ايام قديمزير لب زمزمه ها مى گويد ،شب و هر لحظه روز جگرم سخت از اين ميسوزد، از چنين ناله و اين حالت و سوز بس نحيف است تن بيمارش ، همچو پژمرده گلى پاك و تميز باز مى گردد همان شور و نشاط ، بر...

خواستم بگویم که هستم و می بینم آرامش تحیر برانگیز را در دور دستها و غوغای این نزدیکی ها را

اگر دیده جان بر حقایق از نظر نهان بگشاییم و از مرحله اختیار به الزام برسیم ، آنگاه در خواهیم یافت که چه بر حق گفت آن شاعر پارسی گوی که رفتن آسان بود ار واقف منزل باشیبرچسبها: رفتن آسان

بی کلاسی هم کلاسی داشت آن دور و زمان بی کلاسان را نشستن پیش بعضی عار بود دوستی و مهر نزد بی کلاسان جهان چون گلی روییده بر یک شاخه پر خار بود بی کلاسان آن زمان اندر گریز از نام و ننگ چونکه اول آدمیت از لزوم کار بود مردمان امروز دنبال کلاس و منصبند از همان دم آخر کاری چنین بس زار بود گشته سنگین جمله س...

یگ گروه آواره یک گروه بیچاره عده ای ممنوعه ز صدا یا تصویر عده ای چون " باشو" در خیابان ، درگیر عده ای غرق در این زندگی امروزی عده ای در طلب لقمه نان و روزی فکرها راحت نیست جمله درگیر و خمود ظاهرا میخندند فارغ از بود و نبود لیک در دل پر غم خنده و شادی ، کم باندها کشته هنر بر اصالت ها ، سم دیده ام منت...

روزگار" نذر و زهر " آمیختهروزگار آبروی ریختهروزگار صد تلاش بی ثمرروزگار چشمهای خیس و ترروزگار دوستی های ز دورروزگاری که نمی بینی صبورروزگار رنگهایی بس عجیبروز گار " مرگ اقوام طبیب"روزگار بس غریب و محشریستروزگاری اینچنین ؛ باید گریست... سروده دکتر سید آرش قاسم زاده

همه گویند بخند گریه از چشم کسان میریزد غم و این کشور و صد حرف غریب همه لطف است ز دست ایزد بحث بیکاری و بیعاری نیست سخن از زحمت بیماری نیست سخن از مرگ شعف در ما نیست سخن از این همه بیزاری نیست عده ای میخندند چشم خود را به غم و درد جهان می بندند خوش به حال همه شان خوش به حال همه شان